Quae hic rei publicae vulnera inponebat, eadem ille sanabat. Nunc de hominis summo bono quaeritur; Quid ad utilitatem tantae pecuniae? Sint modo partes vitae beatae. Utilitatis causa amicitia est quaesita. Age, inquies, ista parva sunt. Est, ut dicis, inquam. Aliter homines, aliter philosophos loqui putas oportere? Quid dubitas igitur mutare principia naturae? Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? Inde sermone vario sex illa a Dipylo stadia confecimus. Quod iam a me expectare noli. Illi enim inter se dissentiunt.